Park Narodowy Duna-Ipoly    (Duna-Ipoly Nemzeti Park)

            Nazwa tego węgierskiego parku narodowego wskazuje, że obejmuje on ochroną tereny przyległe do rzek Dunaj i Ipoly. Powierzchnia parku to 60.314 hektarów, z których 16.119 podlega ścisłej ochronie. W parku szczególnie cenne przyrodniczo są rozlewiska rzeki Ipoly na odcinku bliskim jej ujścia do Dunaju. Znajduje się tu kraina wielu gatunków roślin i zwierząt, które preferują do życia środowisko wodne i bagienne, oraz  ważne miejsce lęgowe dzikiego ptactwa. Tereny nadrzeczne zajmują jednak mniejszą część parku. Głównie jego obszar obejmuje góry pokryte niemal w całości lasami bukowymi. Dlatego właśnie symbolem tego parku narodowego jest nadobnica alpejska. Gatunek tego chrząszcza z rodziny kózkowatych najkorzystniejsze warunki dla swojego rozwoju spotyka w starych lasach bukowych. Ze względu na znaczną redukcję ich powierzchni w Europie, oraz z powodu tępienia go przez kolekcjonerów, jego liczebność została znacznie ograniczona. W programie natura 2000 konieczność ochrony nadobnicy alpejskiej została podkreślona i znalazła się ona na liście gatunków priorytetowych.

              Rzeka Dunaj przecina park narodowy Duna-Ipoly na dwie części. W swojej północnej części park obejmuje pasmo gór  Börzsöny, a na południe od rzeki położone są wzgórza Pilis i pasmo Visegrádi. Ze wzgórza zamku Ujkert w Wyszehradzie przełom Dunaju jest bardzo urokliwym wartym do zobaczenia miejscem. Dunaj bowiem na tym odcinku tworzy potężne zakole, które omija wznoszące się  300 metrów ponad poziom rzeki wzgórza.

             W czasie pobytu w parku narodowym wiosną 2011 roku skoncentrowałem się na zwiedzeniu południowej części parku. Najważniejszym celem wycieczki było poznanie wiosennej flory gór Pilis. Ponieważ góry te uformowane zostały w okresie triasu i zbudowane są głównie ze  skał osadowych: wapieni i dolomitów posiadają one bardziej żyzną glebę i bogatszy skład gatunkowy szaty roślinnej. Szczególnie uderzająca jest wiosenna kolorystyka lasów bukowych. W Pilis rośliny runa leśnego tworzą gęste dywany kwiecia, w których dominuje kokorycz pusta i kokorycz pełna. W paśmie - Visegrádi dno lasu jest znacznie bardziej smutne i kokorycze nie występują masowo. Pasma Visegrádi i Börzsöny pod względem geologiczny są do siebie bardzo zbliżone, głównym ich budulcem jest andezyt i tuf andezytowy. Okazuje się, że andezyt poddawany procesom erozyjnym, może tworzyć bardzo ciekawe formy skalne. Niewątpliwie najbardziej imponujący w całym parku jest wąwóz Rám-szakadék, który nie ustępuje w niczym pięknu wapiennych roklin Słowackiego Raju. Taki andezytowy wąwóz jest wytworem rzadko spotykanym i  polecam go zwiedzić.

            Oprócz wiosennej flory na wyprawie chętnie pozowały do zdjęć  jaszczurki zielone. Nie stwierdzono, aby ten gatunek zamieszkiwał nasze ziemie. A kilka przypadków napotkania jego obecności w Polsce, budzi wielkie wątpliwości, gdyż nie zostały one wystarczająco udokumentowane. Na wzgórzach Pilis jaszczurki zielone są bardzo liczne. Prawie nie można zrobić kroku, aby nie przestraszyć jakiejś jaszczurki. Najczęściej reagują one ucieczką. Zdarza się jednak, że zamiast uciekać jaszczurka postanowi zamrzeć w bezruchu i wtedy można ją fotografować przez dłuższy czas nawet z odległości 30 cm.

 

 

Wiosenne składniki flory Parku Duna-Ipoly:

Cardaminopsis arenosa (L.) HAY. - rzeżusznik piaskowy (węg. Közönséges dercevirág)

Galanthus nivalis L. - śniezyczka przebiśnieg

Helleborus purpurascens Waldst. & Kit.- ciemiernik czerwonawy,

Iris pumila L. - kosaciec niski, irys niski ( weg.Apró nőszirom)

Muscari neglectum Guss. ex Ten. - szafirek groniasty (węg.Fürtös gyöngyike)

Pulsatilla grandis WENDER. - Leánykökörcsin,

Pulsatilla pratensis (L.) Mill. subsp. nigricans (Störck) Zamels - Fekete kökörcsin,

Viola odorata L. - fiołek wonny (węg. Illatos ibolya),

Nonnea pulla (L) DC. - zapłonka brunatna

Dolina Dunaju we mgłach.

Andezytowe formacje skalne.

www.natura-2000.eu