Park Prirode Učka  (Učka Nature Park)

 

                  Półwysep Istria znany jest głównie z atrakcyjnego dla letniego wypoczynku wybrzeża i wspaniałych zabytków pamiętających czasy panowania Rzymian. O niezwykłej przyrodzie tego zakątka Chorwacji w popularnych przewodnikach można odnaleźć tylko szczątkowe informacje. Pod względem przyrodniczym najbardziej atrakcyjne na Istrii są góry Učka. Aby je poznać, koniecznie trzeba zdobyć najwyższy szczyt tego pasma Vojak 1401 m i odwiedzić leżący u jego stóp kanion Vela Draga.

               

Vojak i Vela Draga

               Ze względu na szczególne walory krajobrazowe tych gór, oraz wielką różnorodność zamieszkujących je gatunków flory i fauny w 1999 roku został tu utworzony Park Prirode Učka. Zajmuje on powierzchnię 160 km². W górach Učka dominują lasy bukowe, a szczyt Vojaka porośnięty jest kosodrzewiną. Flora tutejszych roślin naczyniowych przekracza liczbę 1200 gatunków. Z pośród zwierząt, które tu zamieszkują można wspomnieć o: 253 gatunkach motyli i 167 gatunkach ptaków.

                Ze szczytu Vojak rozpościera się piękny widok na otaczające Zatokę Rijecką wyspy Krk, Kres i na góry wznoszące się wzdłuż chorwackiego wybrzeża. Ten widok jest szczególnie cenny dla osób, które miały już wcześniej okazję być na szczycie Risnjak i zwiedzić góry Velebit. Patrzenie w kierunku ich wzniesień przywołuje miłe wspomnienia z odbytych wypraw, i zachęca do obejrzenia zdjęć z wnętrza tych gór. Według opisu panoramy ze szczytu Vojak w oddali dostrzec też można zarysy Alp Julijskich i dominujący nad nimi Triglav. Ale niestety podczas mojej obecności widoczność nie była na tyle dobra, aby zobaczyć Alpy. Na szczyt Vojak można wjechać rowerem lub dotrzeć pieszo. W drogę można wyruszyć nie koniecznie z poziomu morza, ale z położonych na wysokości ok. 900 m kilku niewielkich parkingów. Według czasu podanego na drogowskazie trasę ze schroniska Poklon na szczyt góry można pokonać w czasie 90 minut.

                Przy wchodzeniu na szczyt nie należy się śpieszyć, bo po drodze można spotkać wiele ciekawych osobliwości lokalnej flory i fauny. Rozpoznawanie tych gatunków ułatwiają tablice ścieżki edukacyjnej rozmieszczone wzdłuż szlaku. Najcenniejszym składnikiem flory jest endemit parku učkarski zvončić (Campanula tommasiniana). Niestety kwitnie on w drugiej połowie lata. Początkiem lipca w Parku Učka napotkałem:

Calamintha grandiflora - czyścica wielkokwiatowa

Centaurea deusta - crnopjegasta zečina (chorw.)

Ceterach officinarum - śledzionka skalna

Chamaespartium sagittale - janowczyk skrzydlaty

Cymbalaria muralis - cymbalaria bluszczykowata

Digitali laevigata - naparstnica gładkokielichowa

Lilium bulbiferum - lilia bulwkowata

Melampyrum barbatum - pszeniec brodaty

Peltaria alliacea

Saxifraga rotundifolia - skalnica okrągłolistna

Senecio squalidus subsp rupestris

Teucrium flavum - ożanka żółta

Szczególnie atrakcyjna jest zapewne wiosenna flora Istrii. Wcześniejsze  moje wiosenne odwiedziny gór Dynarskich bardzo mnie pod tym względem zachwyciły.

 

              W temacie fauny moja córka miała bliskie spotkanie ze skorpionem. Chyba nie spodziewała się, że przy szlaku wśród kamyków można spotkać zwierzątko o wyglądzie budzącym respekt. W takie nieprzewidzianej sytuacji wymawianiu groźnego słowa skorpion musiało towarzyszyć lekkie przerażenie. Jak się jednak okazuje ów skorpion nie jest gatunkiem niebezpiecznym dla życia człowieka. Jego ewentualne ukąszenie może wywołać skutki porównywalne z użądleniem przez pszczołę. Lepiej jednak nie próbować tego. Zapewne jest to skorpion z rodzaju Euscorpius i najprawdopodobniej to częsty w Chorwacji Euscorpius tergestinus. Osobom zainteresowanym gatunkami europejskich skorpionów polecam artykuł opublikowany pod adresem http://www.ntnu.no/ub/scorpion-files/european_scorp.php

Znacznie łatwiejsze do oznaczania są motyle. Oto te, które chętnie pozowały mi do zdjęcia:

Amata phegea - oblaczek granatek

Campaea margaritaria - ostrolot muszlowiak

Coenonympha pamphilus - strzępotek ruczajnik

Issoria lathonia - dostojka latonia

Melanargia galathea - polowiec szachownica

               Wielką atrakcją Parku Učka jest kanion Vela Draga. Już od 1963 roku został on objęty ochroną jako rezerwat przyrody. Kanion jest on długi na 3,5 km, a jego szerokość wynosi od  450 m do 150 m. Na jego brzegach utworzyły się malownicze formy skalne okraszone skalnymi oknami, wieżami i iglicami, których wysokość dochodzi nawet do 90 metrów. Do dna kanionu schodzi szlak turystyczny i wiedzie on kilkaset metrów jego dnem, po czym wychodzi z powrotem na górę. Błędną informacją jest podanie, że przejście tej całej ścieżki można dokonać w 30 minut. Ten czas dotyczy tylko dojścia do brzegu kanionu. Tymczasem na przejście ścieżki wiodącej dnem kanionu trzeba przeznaczyć jeszcze dodatkowo godzinę czasu. Nie można tej drogi pokonać szybko, bo na znacznych odcinkach przechodzi ona przez usypiste piargi. Na jej początku widnieją tablice ostrzegające o niebezpieczeństwie. Moim zdaniem skala tego zagrożenia nie odbiega od warunków jakie możemy spotkać w większości górskich wąwozów. Ścieżka schodząca do wąwozu jest oznakowana. Na jej drodze umieszczone są tablice żartobliwie nawiązujące do warunków ekstremalnej wspinaczki jaką można uprawiać przy wchodzeniu na skalne iglice. Vela Draga jest warta spokojnego poznania wszystkich jej walorów krajobrazowych. Również i tutaj baczną uwagę należy zwrócić na bogactwo gatunków flory i fauny. Zapraszam do oglądnięcia galerii zdjęć z kanionu Vela Draga.


www.natura-2000.eu